خشایار دیهیمی شاید نماد عینی واژه ای سخت غریب و سخت دست نیافتنی بنام فلسفه باشد.

بچه که بودم وقتی فلسفه به گوشم می خورد آدمی با تیپ و قیافه دیهیمی در برابر دیدگانم ظاهر می شد.

دیهیمی دیروز مهمان جلسه ای خودمانی بود.جلسه ای خودمانی در شهری که زادگاه خودش است.دیهیمی با اینکه یک فیلسوف مترجم است اما دیدگاه های روشنی درباره فلسفه دارد.

اما روشنی دیدگاه های وی به حدی نیست که مخاطب ایرانی اش دنبال ایجاد رابطه باشد تا به عمق سخنان وی پی ببرد که به تعبیر مجری جلسه وی بسیار ژرف و عمیق سخن می گفت.

دیهیمی شاید نمود عینی و مثال زدنی قشری از روشنفکر ایرانی باشد که برقراری ارتباطش با توده اگر میسر هم نباشد دشوار است.

وی نویسنده ای است که در غور الفاظ و ایسم ها چنان غرق است که نمی تواند حتی با نخبه هایش ارتباط صریح برقرار کند تا چه رسد به توده اش.

یا اینحال همه اینها از وی شخصیتی دوست داشتنی ساخته است.شخصیتی که دوست داری پای حرفش بنشینی و حتی اگر توانستی از باب بحث در آیی.

دیهیمی نویسنده و مترجم صدها کتاب و ترجمه در حوزه فلسفه و ادبیات است.اخیرا قرار است یک مجموعه صدجلدی دیگری از وی منتشر شود که تاکنون ۸ جلد آن به بازار آمده.آثار مذکور دربرگیرنده بررسی موشکافانه از فلاسفه و بزرگان ادبیات جهان است و در فرمتی به شکل واحد تحت نام فرعی: نام آوران فرهنگ منتشر می شود.

دیهیمی خود را یک لیبرال پرو پاقرص معرفی می کند.وی بارها به صراحت این را می گوید و حتی برای آنکه به شنوده اش اطمینان دهد می گوید:من عمیقا با سوسیالیسم مخالفم!

اولین بار که در مورد خودش شنیدم در جلسه انجمن اسلامی دانشگاه بود که یکی از دوستان گفت او از خائنین به مکتب سوسیالیسم است.سر همین موضوع وقتی چند کلامی را سر سخن گشودم با لبخندی ژرف و فلسفی گفت:دوستان نزدیکی در این جریان داشته ام.اما هرگز سوسیال نبوده ام.

به هر روی دیهیمی در آن نشست خودمانی به دفاعی جانانه از لیبرالیسم پرداخت.مکتبی که معمولا برای تحقیر و حتی دشنام بکار می رفت.

در سالهای انقلاب  به هر کسی که این لقب را می داند و انگ لیبرالی می زدند او را ساواکی و الانش وقتی می خواهند کسی را مزدور و جاسوس و ...غرب معرفی کنند واژه لیبرال را برایش خرج می کنند.

فریبرز رییس دانا اولین سوسیال دمکراتی بود که دیده بودم و اینک دیهیمی اولین لیبرال دمکراتی بود که ملاقاتش می کردم.نمی توانم شفافیت حرفهای رییس دانا را با شفافیت ناهمگون گفته های دیهیمی یکسان بپذیرم.

دیهیمی را از انتخابات ریاست جمهوری بیاد دارم.سخنرانی هایش و نیز مقالتش.او از آن دسته منتقدانى بود كه اگرچه در سال هاى گذشته و حتى در آستانه انتخابات ،۸۴ انتقادهاى خود نسبت به مشى و عملكرد اصلاح طلبان را مطرح مى كرد اما سرانجام همراه با اصلاح طلبان مشاركتى به حمایت از كاندیداى آنها در انتخابات گذشته پرداخت و راى خود را در مرحله اول نصیب مصطفى معین و در مرحله دوم نیز تسلیم اكبر هاشمى رفسنجانى كرد. انتقاد او به سیاستمداران اصلاح طلب از منظر «اخلاق و صداقت» بود.

او تاكید داشت كه مسیر مصلحت جز از گذرگاه صداقت، پذیرفتنى نیست و اصلاح طلبان ایرانى در توجیه مصلحت نباید كه بر صداقت اصلاحى خود خدشه وارد كنند. آنگاه كه اصلاح طلبان مشاركتى از شعار «جبهه دموكراسى و حقوق بشر» سخن گفتند نیز او در گوش آنها خواند كه طرح این «شعار» جز با نمایش صورتى از اعتقاد به آن ممكن نیست. دیهیمى بدین ترتیب و در مقام یك نمونه معتقد بود كه كاندیداى جبهه مشاركت در كنار طرح شعار جبهه دموكراسى و حقوق بشر، بخشى از كابینه آینده خود را نیز باید معرفى كند تا صداقت خود در گفتار را با شعارهاى تبلیغاتى اش همراه ساخته باشد.

دیهیمی در آن جلسه با آنکه گاه بسیار ژرف و عمیق سخن می گفت ، ولی از لیبرالیسنم دفاعی سخت جاندار کرد و ضمن بررسی اطوار تاریخی این مکتب مساوات طلب به امید فرارسیدن روزنه های لیبرالیسم نوید داد.

نویدهایی که باید هر کس از خویشتن شروع ند.

,

[????????]