!) دیروز که رفته بودم دانشگاه با منظره عجیبی روبرو شدم.دیدم بچه های گروه زبان وسط کریدور پلاس شده اند و در حایل که روی زمین نشسته اند ، دارند کاغذها و عروسکهای دست ساز خودشان را روی هم سوار می کنند.چون کلاس داشتم زیاد وقت نکردم ببینم چه می کنند.

کلاس که تمام شد درست روبروی کلاس در تابلوی اعلانات چیزی دیدم که چند لحظه ای مرا سرجایم میخکوب کرد.دیدم در تابلوی اعلانات یک بابانوئل مهربان ایستاده است و با رنگهای خیلی شاد کریسمس را تبریک می گوید.

به زبان فرانسه هم نوشته اند:«کریسمس مبارک»فضای تابلو چنان شاد بود که خیلی ها ایستاده بودند و تابلو را نظاره می کردند....

چند لحظه ای ایستادم و ضمن تفرج در تابلوی اعلاناتی که تا آنروز پر بود از یک مشت کاغذ پاره دانشگاهی و اداری تبدیل شده بود به جذابترین پدیده سال ، فکر کردم این کریسمس چه تناسبی با فرهنگ و مرام ایرانیان دارد که دانشجویش را به آفرینش چنین تابلوی زیبایی واداشته.

نیازی به تذکار هم نیست که این گونه کارها ابدا از سوی مدیریت فرهیخته دانشگاه به دانشجو دیکته نمی شود که مدیریت دانشگاه عموما سعی می کند در حرکت هایی از محتوای اسلامی حمایت علنی کند.

برای من جای سوال بود که چرا دانشجویان برای عید قربان حتی یک نوشته خشک و خالی هم نمی نویسند تا آدمی که ما باشیم بفهمیم که عید آمده است! و قرار است شاداب باشیم و بخندیم.

در چالش برای پاسخ این سوال بودم که که یکی از دوستانم رسید و رشته افکارم را پاره کرد.بحث فراموش شد.

۲) عید فطر امسال برای تجدید فراش از خانه زدم بیرون.در خیابان مشغول راه رفتن بود که مردی میانسال خودش را به من رساند تا ساعت را بپرسد.همین کار باعث شد تا کمی باهم صحبت کنیم.بهش گفتم عیدتان مبارک!!نگاه عاقل اندرسفیهانه ای در من کرد و چنان رویش را برگردادند که انگار من قاتل خانوادگیشان هستم.با زهرخنده ای گفت:چه عیدی؟چه کشکشی...نگاه کن به شهر ماتم گرفته..انگار عاشوراست!

زخم دلش باز شد:دخترم صبح رفته توی ماشین نشسته داخل پارکینگ.نوار را باز کرده و باصدای بلند گوش می کرد.گفتم عزیزم چرا نمی روی بیرون با دوستانت؟گفت می ترسیم بگیرندمان!

همین مساله مرا بیاد کلاس تفسیر موضوعی قرآن انداخت.در این کلاس چه چند جلسه اش شده بود جلسه درگیری من با حضرت استاد ، و آخرش هم قرار شد بروم از اندیشه های منحرفم توبه در وکنم تا خداوند اصول گرایان مرا ببخشاید! بهش گفتم:استاد جان!باور بفرمایید کسی اینجا ضد دین نیست.ما می گوییم چرا غم باید اینقدر زیاد در زندگی ما خودش را نشان دهد که یک ماه مانده به محرم دخترها بروند دنبال چادر سیاه ژاپنی و پسرها دنبال پیراهن مشکی ایضا ژاپنی.چرا وقتی نیمه شعبان می آید و سپری می شود کسی خبردار نمی شود؟

البته حضرت استاد که زبان حدیث و روایتشان خیلی بلیغ بود مرا که نه کلاس را قانع کرد...

۳)کریسمس مبارک....با آرزوی سالی توام با صلح، عدالت و هوای تازه و پاک و فارغ از اعدام و شکنجه در ایران و جهان!

,

[????????]