یک اتفاق کچک...

شاید هم بزرگ...نمی دانم.اما هر چه بود مهیب ترین تکان را به زندگی ای که می رفت در چنبره یک نیهیلیسم خزنده گرفتار شود، داد.

خیلی ساده است...حکایت یک شرطی شدن نه چندان عادی است.شرطی شدنی از جنس اهلی شدن و شرطی کردن.اینکه در کیلومتر ها دورتر از آنجا که هستی قلبت برای کسی بتپد و قلب او نیز برای تو بتپد.

و زمان اینجا دیگر مقید به دقایق وساعات نیست.که این قرارداد ، قانون منطق خشک بی منطقی است.ولی در این واحه که عشق حکم می راند زندگی برای زمان و مسافت تعاریفی دارد.

زمان آن لحظه ای است که به هم می اندیشی و مسافت آن جغرافیایی است هر دو در بی نهایت حضور خداوند همدیگر را لمس می کنید.

من این زمان و مسافت را هر روز زندگی می کنم و در حضور معنویت بی ریایش روحم را به آتش می کشم.زندگی در چنین دنیایی که حامکش عشق است بسیار لذت بخش است و من با او یک سال که باهم در چنینی دنیایی می زییم.

عشق در بنیان همه موجودات عطیه برتری است که او را به منتهای کمال می رساند.و آن شریعت نسیان شده است که جهان در ظلمات نبودش چنین تیره و تار می نماید.

امروز یک سالگی همان روز است.

,

[????????]